Lekcja 9 – Pętla iteracyjna FOR

Lekcja 9 – Pętla iteracyjna FOR
5 - 5 ocen

Pętla iteracyjna FOR jest kolejnym świetnym narzędziem w rękach programisty. W porównaniu do pętli while czy też repeat, pętla for ma określony swój początek i koniec. Dzięki temu możemy dokładnie kontrolować ilość powtórzeń, a co za tym idzie wykonywać dokładniejsze operacje.

Aby pętla for mogła działać, konieczne jest zadeklarowanie dla niej zmiennej liczbowej całkowitej, w której będzie przechowywany numer przebiegu pętli. Składnia pętli:

Podczas pisania składni należy do zmiennej przechowującej liczbę przebiegu przypisać początkową wartość (wartosc1). Następnie określamy czy przebieg ma być rosnący (np 1, 2, 3) czy też malejący (np 3, 2, 1), deklarację tego można łatwo wywnioskować z powyższych przykładów. Na koniec deklarujemy ostateczną wartość (wartosc2).

Także i tutaj należy pamiętać o klamrze begin-end, jeśli chcemy aby podczas jednego przebiegu pętli wykonało się kilka instrukcji.

1

Powyższy przykład jest najprostszym z możliwych wykorzystań pętli for. Aby zrozumieć jak bardzo pętle ułatwiają ludziom życie warto przeanalizować poniższy kod i wynik.

2

Zadania:

  • Napisz program wyliczający n-tą potęgę liczby A (Aⁿ)
  • Napisz program obliczający silnię z podanej liczby (zapis silni z liczby 5: 5! = 1*2*3*4*5 = 120)
  • Napisz program liczący ilość wystąpień pierwszej cyfry w ciągu liczb (np dla 12341243411122 wynik powinien wynosić 5)
”Następna